Co o językach mówił Jezus?

5. Odpowiedział Jezus: Zaprawdę,

zaprawdę, powiadam ci , jeśli się kto

nie narodzi z wody i z Ducha, nie może

wejść do Królestwa Bożego.

6. Co się narodziło z ciała, ciałem jest,

a co się narodziło z Ducha, Duchem jest.

7. Nie dziw się, że ci powiedziałem:

Musicie się na nowo narodzić.

8. Wiatr wieje, dokąd chce; i szum

jego słyszysz, ale nie wiesz, skąd

przychodzi i dokąd idzie; tak jest z każdym,

kto się narodził z Ducha.

Ewangelia Świętego Jana 3. 5 – 8

W oryginalnym języku Nowego Testamentu, którym jest Greka słowo „phone”, czyli „szum” użyte w 8 wersie tłumaczy się także, jako: głos lub dialekt. Wprawdzie Jezus nie mówił tam nic o językach, ale wyraźnie sugerował, że Ducha Świętego będzie można usłyszeć.

17. A takie znaki będą towarzyszyły

tym, którzy uwierzyli : w imieniu moim

demony wyganiać będą, nowymi

językami mówić będą,

18. Węże brać będą, a choćby coś

trującego wypili, nie zaszkodzi im. Na

chorych ręce kłaść będą, a ci wyzdrowieją.

19. A gdy Pan Jezus to do nich

powiedział, został wzięty w górę do nieba

i usiadł po prawicy Boga.

Ewangelia Świętego Marka 16. 17 – 19

Koniec Ewangelii Świętego Marka opisuje ostatnie słowa, jakie Jezus Chrystus wypowiedział opuszczając nasz wymiar. Są to ostatnie wskazówki, jakie nasz zbawiciel nam daję. Naprawdę warto się nad tym głębiej zastanowić.

4. A spożywając z nimi posiłek,

nakazał im: Nie oddalajcie się z Jerozolimy,

lecz oczekujcie obietnicy Ojca,

o której słyszeliście ode mnie;

5. Jan bowiem chrzcił wodą, ale wy

po niewielu dniach będziecie ochrzczeni

Duchem Świętym.

Dzieje Apostolskie 1. 4 – 5

Apostołowie oraz zebrana z nimi grupa posłuchała się polecenia Jezusa czekając na Ducha, którego to obiecał im ich Pan a o którego to nadejściu prorokowano od setek lat. Co się więc stało, gdy ów Duch Boży został im dany?

1. A gdy nadszedł dzień Zielonych

Świąt, byli wszyscy razem na

jednym miejscu.

2. I powstał nagle z nieba szum, jakby

wiejącego gwałtownego wiatru,

i napełnił cały dom, gdzie siedzieli.

3. I ukazały im się języki jakby

z ognia, które się rozdzieliły i usiadły

na każdym z nich.

4. I napełnieni zostali wszyscy Duchem

Świętym, i zaczęli mówić innymi językami,

tak jak im Duch podawał.

Dzieje Apostolskie 2. 1 – 4

Powyższy opis wyraźnie przedstawia otrzymanie Ducha Świętego oraz Jego oddziaływanie na wierzących. Jedynym fizycznym dowodem, po którym można było stwierdzić, że osoby znajdujące się tam otrzymały Ducha było mówienie językami. Spójrzmy, co nastąpiło dalej:

44. A gdy Piotr jeszcze mówił te słowa,

zstąpił Duch Święty na wszystkich

słuchających tej mowy.

45. I zdumieli się wierni pochodzenia

żydowskiego, którzy z Piotrem przyszli,

że i na pogan został wylany dar

Ducha Świętego;

46. Słyszeli ich bowiem, jak mówili

językami i wielbili Boga. Wtedy

odezwał się Piotr:

47. Czy może ktoś odmówić wody,

aby ochrzcić tych, którzy otrzymali

Ducha Świętego jak i my?

Dzieje Apostolskie 10. 44

Powyższy fragment opisuje otrzymanie Ducha Świętego przez pogan. Warto zwrócić uwagę na wers 45 i 46 – dlaczego wierni pochodzenia żydowskiego byli pewni, że poganie otrzymali dar Ducha Świętego? Ponieważ słyszeli ich jak mówili językami i wielbili Boga.

4. Paweł zaś rzekł: Jan chrzcił chrztem

upamiętania i mówił ludowi, żeby

uwierzyli w tego, który przyjdzie po

nim, to jest w Jezusa.

5. A gdy to usłyszeli zostali ochrzczeni

w imię Pana Jezusa.

6. A gdy Paweł włożył na nich ręce,

zstąpił na nich Duch Święty i mówili

językami i prorokowali.

7. Było zaś wszystkich tych mężów

około dwunastu.

Dzieje Apostolskie 19. 4 – 7

Powyższy fragment opisuje otrzymanie Ducha Świętego przez uczniów Jana Chrzciciela. Można śmiało powiedzieć, że sposób, w jaki odbyło się to niesamowite wydarzenie przypomina otrzymanie Ducha na początku, czyli w Dziejach Apostolskich 2. 1 – 4, kiedy to wszyscy mówili językami i prorokowali. Na zakończenie chciałbym przedstawić wam jedną z moim zdaniem najciekawszych przepowiedni Starego Testamentu mówiącą o językach. Chciałbym tu przypomnieć, że mówienie językami rozpoczęło się pięćdziesiąt dni po śmierci Jezusa Chrystusa a owe proroctwo pochodzi z około siedemset pięćdziesiątego roku przed jego narodzeniem.

11. Zaiste przez jąkających się

i mówiących obcym językiem

przemówi do tego luku ten,

12. Który im rzekł: To jest odpoczynek,

dajcie odpoczynek zmęczonemu,

i to jest wytchnienie!

Lecz nie chcieli słuchać.

13. Dlatego dojdzie ich słowo Pana:

przepis za przepisem, przepis za

przepisem,

nakaz za nakazem, nakaz za

nakazem

trochę tu, trochę tam –

aby idąc padli na wznak

i potłukli się,

uwikłali się i zostali złapani.

Księga Izajasza 28. 11 – 13

Czym jest chrzest i co oznacza?

Jak powinien się odbyć?

Są to zapewne niektóre z pytań, na które postaramy się jak najdokładniej odpowiedzieć w owej krótkiej nauce. Zacznijmy więc od początku, czyli od zdawałoby się najważniejszego pytania: czy muszę się ochrzcić aby być zbawionym? Z doświadczenia wiem, że możemy otrzymać różne odpowiedzi. Wiele kościołów ma różne doktryny jeżeli chodzi o zbawienie i o chrzest. Spójrzmy jednak, co sam Jezus Chrystus powiedział o chrzcie.

3. Odpowiadając Jezus, rzekł mu:

Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci,

jeśli się kto nie narodzi na nowo, nie

może ujrzeć Królestwa Bożego

4. Rzekł mu Nikodem: Jakże się

może człowiek narodzić, gdy jest stary?

Czyż może powtórnie wejść do łona

matki swojej i urodzić się?

5. Odpowiedział Jezus: Zaprawdę,

zaprawdę, powiadam ci, jeśli się kto

nie narodzi z wody i z Ducha, nie może

wejść do Królestwa Bożego.

Ewangelia Świętego Jana 3. 3 – 5

Jezus Chrystus w owym fragmencie Biblii wyraźnie mówi o drodze do Królestwa Bożego. Człowiek, który nie narodził się z wody i z Ducha nie może być zbawiony. Rozmowa Jezusa z Nikodemem pokazuje nam wyraźnie drogę do zbawienia oraz to, że sam chrzest z wody, choć jest niezbędny aby być zbawionym nie wystarcza, gdyż jest tylko częścią owej drogi. Drugą częścią jest chrzest z Ducha, którą to opisuję w nauce „Mówienie językami”. Skoncentrujmy się jednak na chrzcie, gdyż to on jest tematem naszej nauki.

Jan Chrzciciel był pierwszą osobą, która chrzciła wiernych jak i samego Jezusa, który najwyraźniej zdawał sobie sprawę z powagi sytuacji.

13. Wtedy przyszedł Jezus z Galilei

nad Jordan, do Jana, aby się dać

ochrzcić przez niego.

14. Ale Jan odmawiał mu, mówiąc:

Ja potrzebuję chrztu od ciebie, a ty

przychodzisz do mnie?

15. A Jezus, odpowiadając, rzekł do

niego: Ustąp teraz, albowiem godzi się

nam wypełnić wszelką sprawiedliwość.

Tedy mu ustąpił.

16. A gdy Jezus został ochrzczony,

wnet wystąpił z wody, i oto otworzyły

się niebiosa, i ujrzał Ducha Bożego,

który zstąpił w postaci gołębicy

i spoczął na nim.

17. I oto rozległ się głos z nieba: Ten

jest Syn mój umiłowany, którego sobie

upodobałem.

Ewangelia Świętego Mateusza 3. 13 – 17

Jeżeli Jezus musiał być ochrzczony naturalnym było by założenie, że ty też musisz to zrobić aby przybliżyć się do Boga. Chrzest w Biblii jest chrztem przez zanurzenie w wodzie, na co wskazuje użyte tu starogreckie słowo „Baptismos” oznaczające pogrzebanie w wodzie. Interesującym jest fakt, że odbywał się on w rzece.

5. Wtedy wychodziła do niego Jerozolima

oraz cała Judea i cała okolica nadjordańska.

6. I byli chrzczeni przezeń w rzece

Jordanie, wyznając grzechy swoje.

Ewangelia Świętego Mateusza 3. 5 – 6

Co Jezus nakazał swoim uczniom zanim opuścił świat odchodząc do Ojca?

18. A Jezus przystąpiwszy, rzekł do

nich te słowa: Dana mi jest wszelka

moc na niebie i na ziemi.

19. Idźcie tedy i czyńcie uczniami

wszystkie narody, chrzcząc je w imię

Ojca i Syna, i Ducha Świętego,

20. Ucząc je przestrzegać wszystkiego,

co wam przykazałem. A oto Ja

jestem z wami po wszystkie dni aż do

skończenia świata.

Ewangelia Świętego Mateusza 28. 18 – 20

15. I rzekł im: Idąc na cały świat,

Głoście ewangelię wszystkiemu stworzeniu.

16. Kto uwierzy i ochrzczony zostanie,

będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy,

będzie potępiony.

Ewangelia Świętego Marka 16. 15 – 16

Jezus w ostatnich pouczeniach nakazuje uczniom, aby chrzcili, głosili Jego Słowo oraz przestrzegali jego nauk. Wiedział On dobrze, że w przyszłości fałszywi prorocy będą próbować omijać Jego przykazania. Nacisk na naukę o chrzcie na pewno nie jest przypadkowy.

29. A cały lud, który to usłyszał, i celnicy

wielbili sprawiedliwego Boga za to, że

byli ochrzczeni chrztem Jana;

30. Natomiast faryzeusze i uczeni

w zakonie wzgardzili postanowieniem

Bożym o nich samych, bo nie dali się

przez niego ochrzcić.

Ewangelia Świętego Łukasza 7. 29 – 30

Faryzeusze odrzucili chrzest, który jak Biblia mówi jest „postanowieniem Bożym”.

Jak długo powinieneś czekać zanim zdecydujesz się na chrzest?

Ile powinieneś wiedzieć o Bogu zanim się ochrzcisz?

26. A oto anioł Pański rzekł do Filipa,

mówiąc: Wstań i idź na południe drogą,

która prowadzi do Jerozolimy do

Gazy. Jest to droga pustynna.

27. I powstawszy, poszedł. A oto

Etiopczyk, eunuch, dostojnik królowej

etiopskiej Kandaki, który zarządzał jej

wszystkimi skarbami, a przyszedł do

Jerozolimy, aby się modlić.

28. Powracał, a siedząc na swoim

wozie czytał proroka Izajasza.

29. I rzekł Duch Filipowi: Podejdź

i przyłącz się do tego wozu.

30. A gdy Filip podbiegł, usłyszał,

jak tamten czytał proroka Izajasza,

i rzekł: Czy rozumiesz to, co czytasz?

31. Ten zaś powiedział: Jakżebym

mógł, jeśli nikt mnie nie pouczył?

i poprosił Filipa, aby wsiadł i zajął

przy nim miejsce.

32. A ustęp Pisma, który czytał, był ten:

Jak owca na rzeź był prowadzony

I jak baranek milczący wobec tego,

który go strzyże,

Tak nie otwiera ust swoich;

33.W poniżeniu jego wyjęty został

spod prawa,

O jego rodzie któż powie?

Bo życie jego z ziemi zgładzone zostaje.

34. Wtedy eunuch odezwał się do Filipa

i rzekł: Proszę cię o kim to prorok

mówi? O sobie samym, czy też

o kim innym?

35. A Filip otworzył swoje usta i zwiastował

mu dobrą nowinę o Jezusie,

począwszy od tego ustępu Pisma.

36. A gdy tak jechali drogą, przybyli

nad jakąś wodę, a eunuch rzekł: Oto

woda; cóż stoi na przeszkodzie, abym

został ochrzczony?

37. Filip zaś powiedział mu: Jeśli

wierzysz z całego serca, możesz. A

odpowiadając rzekł: Wierzę, że Jezus

Chrystus jest Synem Bożym.

38. I kazał zatrzymać wóz, zeszli obaj,

Filip i eunuch, do wody, i ochrzcił go.

Dzieje Apostolskie 8. 26 – 38

Owe wersety pokazują nam, że aby zostać ochrzczonym nie potrzebujemy żadnej szkoły biblijnej. Powinniśmy jednak mieć prawidłowe podejście – musimy zaakceptować Jezusa Chrystusa jako Syna Bożego.

Aby przekonać się jak odbywał się chrzest we wczesnych kościołach chrześcijańskich należy zajrzeć do księgi Dziejów Apostolskich.

38. A Piotr do nich: Upamiętajcie się

i niechaj się każdy z was da ochrzcić

w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie

grzechów waszych, a otrzymacie

dar Ducha Świętego.

Dzieje Apostolskie 2. 38

18. I natychmiast opadły z oczu jego

jakby łuski i przejrzał, wstał

i został ochrzczony.

Dzieje Apostolskie 9. 18

47. Czy może ktoś odmówić wody,

Aby ochrzcić tych, którzy otrzymali

Ducha Świętego jak i my?

48. I rozkazał ich ochrzcić w imię

Jezusa Chrystusa. Wtedy uprosili go,

aby pozostał u nich kilka dni.

Dzieje Apostolskie 10. 47 – 48

8. A Kryspus, przełożony synagogi,

uwierzył w Pana wraz z całym swoim

domem, także wielu z Koryntian,

którzy słuchali, uwierzyło

i przyjmowało chrzest.

Dzieje Apostolskie 18. 8

4. Paweł zaś rzekł: Jan chrzcił chrztem

upamiętania i mówił ludowi, żeby

uwierzyli w tego, który przyjdzie po

nim, to jest w Jezusa.

5. A gdy to usłyszeli zostali

Ochrzczeni w imię Pana Jezusa.

Dzieje Apostolskie 19. 4 – 5

Osoby chrzczone w Biblii zawsze są świadome chrztu – podchodzą do niego w wieku dojrzałym świadomie wyznając Jezusa Chrystusa. Sam Jezus ochrzczony został około trzydziestego roku życia. W Biblii nie ma ani jednego przypadku chrztu niemowląt, ponieważ jak łatwo się domyślić niemowlęta nie mogą świadomie wyznać Jezusa jako ich Pana.

Na zakończenie chciałbym przedstawić kilka wersetów przybliżających nam koncept chrztu.

3. Czyż nie wiecie, że my wszyscy,

ochrzczeni w Jezusa Chrystusa, w

śmierć jego zostaliśmy ochrzczeni?

4. Pogrzebani tedy jesteśmy wraz

z nim przez chrzest w śmierć, abyśmy

jak Chrystus wskrzeszony został z

martwych przez chwałę Ojca, tak i my

nowe życie prowadzili.

5. Bo jeśli wyrośliśmy w podobieństwo

jego śmierci, wzrośniemy również w

podobieństwo jego zmartwychwstania,

List Świętego Pawła do Rzymian 6. 3 – 5

12. Wraz z nim zostaliście pogrzebani

w chrzcie, w którym też zostaliście

wespół wzbudzeni przez wiarę

w moc Boga, który go wzbudził

z martwych.

13. I was, którzy umarliście w grzechach

i w nieobrzezanym ciele waszym,

wespół z nim ożywił, odpuściwszy nam

wszystkie grzechy;

List Świętego Pawła do Kolosan 2. 12 – 13

21. Ona jest obrazem chrztu, który

teraz i was zbawia, a jest nie pozbyciem

się cielesnego brudu, lecz prośbą do

Boga o dobre sumienie przez zmartwychwstanie

Jezusa Chrystusa.

Pierwszy list Świętego Piotra 3. 21